ASANSÖR
Güneş ışınları gözümü kör etmek için ışık hızıyla penceremden içeri, yatağımın baş köşesine uzandığında saat henüz sabahın yedisiydi. Uyanıp döngüye girmek için iki saatim daha vardı. Işığı engelleme kabiliyeti olmayan stor perdelerimi yukarı çekeceğim, yatak odamı havalandırmak için penceremi açacağım, yüzümü bile yıkamadan kahve makinesine koşacağım. Kahve demlenirken pijamalarımı katlayıp, derli toplu bir şeyler giyineceğim. Yüzümü yıkamayı gene unuttum ama önemli değil. Kahveyi termosa koyarken, Mutlu mutfak kapısından dans ederek geçecek ya da beni korkutmak için çeşitli şakalar planlıyor olacak. Gün aydınlaşıp, gülüşeceğiz. Mutlu, pijamasının içine soktuğu eliyle poposunu kaşırken, rüyasında nasıl uçtuğunu anlatacak. Sağ ayağımı iki metre öne atıp, sol ayağımdan hız alıyorum ama nasıl hızlanmışım, apartmanların üzerinden koşuyorum sanırken, bir bakıyorum uçuyorum. Uçuş o uçuş, kimse bana yetişemiyor. Peşimde kim olduğunu görmek için sürekli arkama bakıyorum. Hemen ensemde bitiyor...